.

De opdracht van het moment: ontwerp een collectie van 30 stuks naar eigen concept, maak een kleurenkaart, experimenteer met stof en voer twee ontwerpen uit in toile (100% katoen) en eentje in de echte stoffen.

Help?

Concept? Kleurenkaart? O god, hoe ga ik híér aan beginnen. Nou goed, gelukkig wordt het allemaal in stapjes gedaan en krijgen we elke week een persoonlijke evaluatie. De eerste week moest je je concept bedacht hebben en dat was nog geen appeltje eitje. Een concept voor een collectie moet breed zijn, maar ook weer niet té breed. Je moet erdoor geïnspireerd blijven en het op papier kunnen zetten. Een concept kun je het beste aan anderen duidelijk maken door plaatjes te zoeken en er een collage van te maken, anders zweeft het maar door je hoofd en wordt het niet concreet. Je concept moet diepgang hebben, maar je hoeft niet achter elke outfit een verhaal te kunnen vertellen. En bovendien moet je concept een interessante collectie kunnen opleveren.

Dus, een concept bedenken, dat heb ik zo gedaan dacht ik. Maar de eerste les ging het al mis, mijn lerares begreep mijn concept niet. Nu heb ik nog nooit concepten hoeven te bedenken, dus ik had echt geen idee hoe ik dat moest aanpakken, laat staan iemand duidelijk moest maken. Mijn concept kwam naar boven door plaatjes te zoeken die ik op de een of andere manier interessant vond, veelal over het menselijk lichaam waaronder huid de boventoon voerde. Dus de eerste les legde ik mijn plaatjes netjes op tafel met wat schetsen en zei: ‘Mijn concept is huid.’ Maar zo werkte het toch niet..

‘Wat voor huid? Wat wil je over huid zeggen? Gaat het om een tweede huid? Ga je met leer werken? Of ga je juist met transparante stoffen werken? Gaat het om de intimiteit? Schaamte? ’ ..Grote stilte..

Je kunt niet wat plaatjes over huid op tafel leggen en zeggen dat dat je concept is, nee het moest meer diepgang hebben, meer inhoud. Diepgang en inhoud dus. En hoe ga ik dat hierin krijgen? Ik was ten einde raad. Gelukkig zijn er klasgenootjes die wat meer ervaring met concepten hebben en je wel willen helpen, dus toen kreeg ik ervan langs. Ik moest er meer werk in stoppen, verder denken. Gefrustreerd ging ik naar huis en ben ik weer op het internet plaatjes gaan zoeken, maar deze keer niet alleen plaatjes over huid. Maar plaatjes die me aan huid deden denken of die eigenschappen van huid uitbeelden, over de structuur en de zachtheid, over de intimiteit en de fragiliteit, over naaktheid. Mijn concept was geboren: naaktheid.

Ik kwam erachter dat er voor mij twee soorten naakt zijn. Naakt als persoon, dat is de intimiteit, de schaamte, de fragiliteit en tederheid, de seksualiteit en gelaagdheid. En naakt als lichaam, hoe je lichaam is opgebouwd, de uitstekende botstructuur, de spieren en aderen, de haargroei en zenuwen. Mijn stapel plaatjes werd groter, net zoals mijn inspiratie..

aNOUk

~ myn blog
~ myn webshop

.