.

Tijdsdruk, dat is wat ik nu voel. De moeheid slaat al toe voordat het donker is en koffie werkt niet meer. De deadlines komen steeds dichterbij..

Twee keer in een schooljaar hebben we de ‘schouw’, de beoordeling waar menig klasgenoot voor vreest. Tijdens de schouw presenteer je al je werk van het afgelopen half jaar aan alle leraren van alle vakken én wordt het beoordeeld. We krijgen twee lokalen en 5 a 10 minuten om alles op te bouwen, dat betekent stress maar ook teamwork. Meer dan ooit ben je afhankelijk van je klasgenoten, omdat je alles nooit op tijd (fatsoenlijk) krijgt gepresenteerd in je uppie. Je werkt er de weken van tevoren naartoe, naar dat ene moment dat, gelukkig, maar 20 minuten duurt. De dag zelf is altijd een chaos, iedereens werk staat overal en iedereen probeert alles zo netjes mogelijk neer te zetten en op te hangen, met alle gevolgen van dien. Modestudenten zijn het namelijk lang niet altijd met elkaar eens hoe iets opgehangen of neergezet moet worden. En die presentaties moeten dan zo snel mogelijk achter elkaar doorlopen. Het groepje leraren zwerft door de presentatie, ze geven complimenten, commentaar en/of advies, en dan snellen andere klasgenoten er naartoe om alles weer af te bouwen én op te zetten voor de volgende kanditaat.
Je begrijpt wel, dit zorgt voor stress en huilbuien. Wat er dan nodig is: chocola, heél véél chocola. De schouw is mentaal zwaar. Niet eens door de chaos of de stress, maar doordat je op dat punt zo labiel bent dat het moeilijk is om het commentaar van de leraren op te nemen, te verwerken en (sterk) te reageren. Je kent dat wel, als je lang naar iets toegewerkt hebt zit je in een soort van waas als het moment er werkelijk is. Daarom vragen we ook altijd aan een klasgenoot om erbij te zijn en aantekeningen te maken van wat de leraren zeggen. Dat komt namelijk beter bij je binnen ná de schouw.
En de opluchting, o de opluchting, die is heerlijk als je geweest bent, dan hoef je alleen met je verstand op nul anderen te helpen met dingen ophangen.
Dat is, als je met een positief gevoel je schouw hebt afgesloten. Ik krijg er nu al de kriebels van. Je presenteert bij de schouw je werk, eigenlijk dus wie jij bent en wat jouw visie is. Krijg je slecht commentaar.. Nou goed, vul het maar in.

Gelukkig is dat moment voor mij en mijn klasgenoten over een (krappe) drie weken pas. Dus voor nu, zoals Tim Gunn in Project Catwalk dat zo mooi kan formuleren: ‘Designers, make it work!’

aNOUk

~ myn blog
~ myn webshop

.